Армянская мова 1/11, 442; 9/406

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Армянская апостальская царква 1/442

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АРМЯ́НСКАЯ МО́ВА,

самастойнае адгалінаванне індаеўрапейскіх моў. Мова армян; дзярж. мова Арменіі. Пашырана таксама сярод армян Азербайджана, Грузіі, Сірыі, Ірана, Лівана, Турцыі, ЗША, некат. краін Зах. Еўропы, Амерыкі. У лексіцы і фанетыцы ёсць агульныя рысы з мовамі Каўказа. У ёй больш за 50 дыялектаў. Фанетыка багатая зычнымі — 30 фанем; 6 галосных. Самая развітая і багатая граматычная катэгорыя — дзеяслоў.

Гісторыя літ. мовы падзяляецца на 3 перыяды: стараж.-арм. мова вядома з часу стварэння армянскага пісьма (5 ст.), вусны яе варыянт выйшаў з ужытку ў 11 ст., пісьмова-літ. (грабар) існавала да канца 19 ст.; сярэдні перыяд — 12—16 ст.; з 17 ст. фарміруецца новая літ. армянская мова. Сучасная літ. мова мае 2 варыянты: усх. (дзярж. мова) і зах. мова (сродак зносін армян за мяжой).

т. 1, с. 497

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Кілікі́йская армя́нская дзяржа́ва

т. 8, с. 257

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АРМЯ́НСКАЯ АПО́СТАЛЬСКАЯ ЦАРКВА́, Армяна-грыгарыянская царква,

адна са старадаўніх хрысц. цэркваў. Хрысціянства ў Арменіі пачало распаўсюджвацца ў першыя стагоддзі н.э., у 301 набыло статус дзярж. рэлігіі. Ад імя першага каталікоса Грыгора Пантэва Армянская апостальская царква часам наз. грыгарыянскай. Да 6 ст. царк. іерархі Арменіі падпарадкоўваліся візантыйскай царкве, што абумовіла падабенства Армянскай апостальскай царквы з праваслаўем у дагматыцы і культавай абраднасці. Але Армянская апостальская царква прытрымліваецца монафізіцтва (вучэння аб выключна божай, а не падвойнай, богачалавечай сутнасці Хрыста), якое яшчэ на халкідонскім сусв. саборы (451) было прызнана ерэтычным. У 506 на Дзвінскім царк. саборы Армянская апостальская царква канчаткова адмежавалася ад візантыйскай і стала аўтакефальнай. Царкву ўзначальвае «вярхоўны патрыярх-каталікос усіх армян», які пажыццёва выбіраецца саборам епіскапаў у Эчміядзіне (гіст. цэнтр Армянскай апостальскай царквы каля Ерэвана). Армянская апостальская царква мае замежныя іерархічныя прастолы: патрыяршыя ў Іерусаліме і Стамбуле і каталікоскі ў Кілікіі, якія прызнаюць сваю залежнасць ад Эчміядзіна; епархіяльныя ўпраўленні ў ЗША, Паўд. Амерыцы, Зах. Еўропе, Б. і Сярэднім Усходзе, на Д.Усходзе.

А.А.Цітавец.

т. 1, с. 497

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Армянская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка 1/443—452, 448—449 (укл.); 9/12, 104; 11/449

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

армя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. армя́нскі армя́нская армя́нскае армя́нскія
Р. армя́нскага армя́нскай
армя́нскае
армя́нскага армя́нскіх
Д. армя́нскаму армя́нскай армя́нскаму армя́нскім
В. армя́нскі (неадуш.)
армя́нскага (адуш.)
армя́нскую армя́нскае армя́нскія (неадуш.)
армя́нскіх (адуш.)
Т. армя́нскім армя́нскай
армя́нскаю
армя́нскім армя́нскімі
М. армя́нскім армя́нскай армя́нскім армя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Armenian1 [ɑ:ˈmi:niən] n.

1. армяні́н; армя́нка;

the Armenians армя́не

2. армя́нская мо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АРМЯ́НА-ГРЫГАРЫЯ́НСКАЯ ЦАРКВА́,

гл. Армянская апостальская царква.

т. 1, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

турэ́цка-армя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. турэ́цка-армя́нскі турэ́цка-армя́нская турэ́цка-армя́нскае турэ́цка-армя́нскія
Р. турэ́цка-армя́нскага турэ́цка-армя́нскай
турэ́цка-армя́нскае
турэ́цка-армя́нскага турэ́цка-армя́нскіх
Д. турэ́цка-армя́нскаму турэ́цка-армя́нскай турэ́цка-армя́нскаму турэ́цка-армя́нскім
В. турэ́цка-армя́нскі (неадуш.)
турэ́цка-армя́нскага (адуш.)
турэ́цка-армя́нскую турэ́цка-армя́нскае турэ́цка-армя́нскія (неадуш.)
турэ́цка-армя́нскіх (адуш.)
Т. турэ́цка-армя́нскім турэ́цка-армя́нскай
турэ́цка-армя́нскаю
турэ́цка-армя́нскім турэ́цка-армя́нскімі
М. турэ́цка-армя́нскім турэ́цка-армя́нскай турэ́цка-армя́нскім турэ́цка-армя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)