Армянская мова 1/11, 442; 9/406
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Армянская апостальская царква 1/442
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
АРМЯ́НСКАЯ МО́ВА,
самастойнае адгалінаванне індаеўрапейскіх моў. Мова армян; дзярж. мова Арменіі. Пашырана таксама сярод армян Азербайджана, Грузіі, Сірыі, Ірана, Лівана, Турцыі, ЗША, некат. краін Зах. Еўропы, Амерыкі. У лексіцы і фанетыцы ёсць агульныя рысы з мовамі Каўказа. У ёй больш за 50 дыялектаў. Фанетыка багатая зычнымі — 30 фанем; 6 галосных. Самая развітая і багатая граматычная катэгорыя — дзеяслоў.
Гісторыя літ. мовы падзяляецца на 3 перыяды: стараж.-арм. мова вядома з часу стварэння армянскага пісьма (5 ст.), вусны яе варыянт выйшаў з ужытку ў 11 ст., пісьмова-літ. (грабар) існавала да канца 19 ст.; сярэдні перыяд — 12—16 ст.; з 17 ст. фарміруецца новая літ. армянская мова. Сучасная літ. мова мае 2 варыянты: усх. (дзярж. мова) і зах. мова (сродак зносін армян за мяжой).
т. 1, с. 497
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АРМЯ́НСКАЯ АПО́СТАЛЬСКАЯ ЦАРКВА́, Армяна-грыгарыянская царква,
адна са старадаўніх хрысц. цэркваў. Хрысціянства ў Арменіі пачало распаўсюджвацца ў першыя стагоддзі н.э., у 301 набыло статус дзярж. рэлігіі. Ад імя першага каталікоса Грыгора Пантэва Армянская апостальская царква часам наз. грыгарыянскай. Да 6 ст. царк. іерархі Арменіі падпарадкоўваліся візантыйскай царкве, што абумовіла падабенства Армянскай апостальскай царквы з праваслаўем у дагматыцы і культавай абраднасці. Але Армянская апостальская царква прытрымліваецца монафізіцтва (вучэння аб выключна божай, а не падвойнай, богачалавечай сутнасці Хрыста), якое яшчэ на халкідонскім сусв. саборы (451) было прызнана ерэтычным. У 506 на Дзвінскім царк. саборы Армянская апостальская царква канчаткова адмежавалася ад візантыйскай і стала аўтакефальнай. Царкву ўзначальвае «вярхоўны патрыярх-каталікос усіх армян», які пажыццёва выбіраецца саборам епіскапаў у Эчміядзіне (гіст. цэнтр Армянскай апостальскай царквы каля Ерэвана). Армянская апостальская царква мае замежныя іерархічныя прастолы: патрыяршыя ў Іерусаліме і Стамбуле і каталікоскі ў Кілікіі, якія прызнаюць сваю залежнасць ад Эчміядзіна; епархіяльныя ўпраўленні ў ЗША, Паўд. Амерыцы, Зах. Еўропе, Б. і Сярэднім Усходзе, на Д.Усходзе.
А.А.Цітавец.
т. 1, с. 497
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Армянская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка 1/443—452, 448—449 (укл.); 9/12, 104; 11/449
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
армя́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
армя́нскі |
армя́нская |
армя́нскае |
армя́нскія |
| Р. |
армя́нскага |
армя́нскай армя́нскае |
армя́нскага |
армя́нскіх |
| Д. |
армя́нскаму |
армя́нскай |
армя́нскаму |
армя́нскім |
| В. |
армя́нскі (неадуш.) армя́нскага (адуш.) |
армя́нскую |
армя́нскае |
армя́нскія (неадуш.) армя́нскіх (адуш.) |
| Т. |
армя́нскім |
армя́нскай армя́нскаю |
армя́нскім |
армя́нскімі |
| М. |
армя́нскім |
армя́нскай |
армя́нскім |
армя́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Armenian1 [ɑ:ˈmi:niən] n.
1. армяні́н; армя́нка;
the Armenians армя́не
2. армя́нская мо́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АРМЯ́НА-ГРЫГАРЫЯ́НСКАЯ ЦАРКВА́,
гл. Армянская апостальская царква.
т. 1, с. 496
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
турэ́цка-армя́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
турэ́цка-армя́нскі |
турэ́цка-армя́нская |
турэ́цка-армя́нскае |
турэ́цка-армя́нскія |
| Р. |
турэ́цка-армя́нскага |
турэ́цка-армя́нскай турэ́цка-армя́нскае |
турэ́цка-армя́нскага |
турэ́цка-армя́нскіх |
| Д. |
турэ́цка-армя́нскаму |
турэ́цка-армя́нскай |
турэ́цка-армя́нскаму |
турэ́цка-армя́нскім |
| В. |
турэ́цка-армя́нскі (неадуш.) турэ́цка-армя́нскага (адуш.) |
турэ́цка-армя́нскую |
турэ́цка-армя́нскае |
турэ́цка-армя́нскія (неадуш.) турэ́цка-армя́нскіх (адуш.) |
| Т. |
турэ́цка-армя́нскім |
турэ́цка-армя́нскай турэ́цка-армя́нскаю |
турэ́цка-армя́нскім |
турэ́цка-армя́нскімі |
| М. |
турэ́цка-армя́нскім |
турэ́цка-армя́нскай |
турэ́цка-армя́нскім |
турэ́цка-армя́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)