Апісаныя фігуры, гл. Упісаныя і апісаныя фігуры

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Упісаныя і апісаныя фігуры (у элементарнай геаметрыі) 10/477 (іл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

апіса́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апіса́ны апіса́ная апіса́нае апіса́ныя
Р. апіса́нага апіса́най
апіса́нае		 апіса́нага апіса́ных
Д. апіса́наму апіса́най апіса́наму апіса́ным
В. апіса́ны (неадуш.)
апіса́нага (адуш.)		 апіса́ную апіса́нае апіса́ныя (неадуш.)
апіса́ных (адуш.)
Т. апіса́ным апіса́най
апіса́наю		 апіса́ным апіса́нымі
М. апіса́ным апіса́най апіса́ным апіса́ных

Іншыя варыянты: апі́саны.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апі́саны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апі́саны апі́саная апі́санае апі́саныя
Р. апі́санага апі́санай
апі́санае		 апі́санага апі́саных
Д. апі́санаму апі́санай апі́санаму апі́саным
В. апі́саны (неадуш.)
апі́санага (адуш.)		 апі́саную апі́санае апі́саныя (неадуш.)
апі́саных (адуш.)
Т. апі́саным апі́санай
апі́санаю		 апі́саным апі́санымі
М. апі́саным апі́санай апі́саным апі́саных

Іншыя варыянты: апіса́ны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апіса́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апіса́ны апіса́ная апіса́нае апіса́ныя
Р. апіса́нага апіса́най
апіса́нае		 апіса́нага апіса́ных
Д. апіса́наму апіса́най апіса́наму апіса́ным
В. апіса́ны (неадуш.)
апіса́нага (адуш.)		 апіса́ную апіса́нае апіса́ныя (неадуш.)
апіса́ных (адуш.)
Т. апіса́ным апіса́най
апіса́наю		 апіса́ным апіса́нымі
М. апіса́ным апіса́най апіса́ным апіса́ных

Іншыя варыянты: апі́саны.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апі́саны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апі́саны апі́саная апі́санае апі́саныя
Р. апі́санага апі́санай
апі́санае		 апі́санага апі́саных
Д. апі́санаму апі́санай апі́санаму апі́саным
В. апі́саны (неадуш.)
апі́санага (адуш.)		 апі́саную апі́санае апі́саныя (неадуш.)
апі́саных (адуш.)
Т. апі́саным апі́санай
апі́санаю		 апі́саным апі́санымі
М. апі́саным апі́санай апі́саным апі́саных

Кароткая форма: апі́сана.

Іншыя варыянты: апіса́ны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паляя́, ‑і, ж.

Помнік старажытнарускай пісьменнасці, у якім падаюцца падзеі, апісаныя ў Старым завеце.

[Грэч. palaiá (diathēkē) — Стары завет.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ІАРДА́Н (Jordanes, Jordanis),

остгоцкі гісторык 6 ст. Служыў у аланскага военачальніка, пазней, як мяркуюць, стаў епіскапам. Гал. праца І. «Пра паходжанне і дзеянні гетаў» (даведзена да 551) — важная крыніца па гісторыі готаў, Паўн. Прычарнамор’я і перыяду Вялікага перасялення народаў. Пераказаў падзеі, апісаныя гоцкім гісторыкам Касіядорам, выкарыстаў таксама эпас готаў, асабістыя назіранні. Праца мае каштоўныя звесткі з гісторыі інш. народаў і плямён, у т. л. стараж. славян.

т. 7, с. 140

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Паляя́ ’помнік старажытнарускай пісьменнасці, у якім падаюцца падзеі, апісаныя ў Старым завеце’ (ТСБМ). Рус. палея́ ’названне першых васьмі кніг Старога завету’, рус.-ц.-слав. палея. З грэч. Παλαιά ’Стары (завет)’ (гл. Фасмер, 3, 192).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ВІ́ЦЕБСКІ ЦАРКО́ЎНА-АРХЕАЛАГІ́ЧНЫ МУЗЕ́Й.

Існаваў у 1893—1919 у Віцебску. Засн. Е.Р.Раманавым і А.П.Сапуновым. Першыя экспанаты сабраны ў Віцебску. Папаўняўся выпадкова знойдзенымі рэчамі і матэрыяламі археал. раскопак на Віцебшчыне. У 1905 было 1247 экспанатаў, у т. л. творы бел. мастакоў 17—18 ст., узоры нар. разьбы па косці і дрэве, манеты, медалі, царк. начынне і інш. Найб. каштоўнасць мелі рукапісныя кнігі і дакументы ўстаноў Полацкай епархіі, апісаныя Сапуновым у кн. «Архіў Полацкай духоўнай кансісторыі» (1898). У 1919 большасць матэрыялаў перададзена Віцебскаму губ. музею (гл. Віцебскі абласны краязнаўчы музей).

Л.​Дз.​Клок.

т. 4, с. 232

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)