апуска́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апуска́нне
Р. апуска́ння
Д. апуска́нню
В. апуска́нне
Т. апуска́ннем
М. апуска́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апуска́нне ср.

1. опуска́ние;

2. опуска́ние;

3. опуска́ние, погруже́ние;

1-3 см. апуска́ць 1-3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апуска́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апускаць — апусціць і апускацца — апусціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апуска́нне н.

1. Sénken n -s, Sénkung f -, -en;

2. (пропуск) Áuslassen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

апусці́ць, -ушчу́, -у́сціш, -у́сціць; -у́шчаны; зак.

1. каго-што. Перамясціць у больш нізкае становішча.

А. сцяг.

2. што. Схіліць, нахіліць.

А. галаву.

А. вочы (скіраваць позірк уніз).

3. каго-што. Змясціць у што-н. куды-н. уніз.

А. пісьмо ў паштовую скрынку.

4. Перавесці з вертыкальнага становішча ў гарызантальнае, адчыняючы або зачыняючы што-н.

А. шлагбаум.

5. што. Зрабіць пропуск, выключыць.

Пры чытанні а. слова.

6. каго-што. Занядбаць, запусціць.

А. гаспадарку.

|| незак. апуска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; наз. апуска́нне, -я, н.

|| наз. апушчэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

immersion [ɪˈmɜ:ʃn] n. апуска́нне (у вадкасць); паглыбле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zanurzenie

н. апусканне;

zanurzenie łodzi podwodnej — апусканне падводнай лодкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

погруже́ние апуска́нне, -ння ср.;

при погруже́нии в во́ду пры апуска́нні ў ваду́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сінко́па, ‑ы, ж.

1. У музыцы — зрушэнне рытмічна апорнага гуку з моцнай долі такта на слабую.

2. У мовазнаўстве — выпадзенне ці апусканне аднаго (галоснага) ці некалькіх гукаў (склада) у сярэдзіне слова.

[Ад грэч. synkopē — скарачэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Áuslassung f -, -en про́пуск; недагля́д; апуска́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)