Апунцыі 5/239, 240

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

апу́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апу́нцыя апу́нцыі
Р. апу́нцыі апу́нцый
Д. апу́нцыі апу́нцыям
В. апу́нцыю апу́нцыі
Т. апу́нцыяй
апу́нцыяю		 апу́нцыямі
М. апу́нцыі апу́нцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ту́на

(ісп. tuna)

від апунцыі, які культывуюць як харчовую і кармавую расліну ў Міжземнамор’і, Паўд. Афрыцы, Аўстраліі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)