аплана́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аплана́т аплана́ты
Р. аплана́та аплана́таў
Д. аплана́ту аплана́там
В. аплана́т аплана́ты
Т. аплана́там аплана́тамі
М. аплана́це аплана́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аплана́т ж., физ., фото аплана́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аплана́т физ., фото аплана́т, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аплана́т

(гр. aplanetos = нерухомы, які не адхіляецца)

фотааб’ектыў, у якім выпраўлена сферычная аберацыя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апланаты́зм

(ад апланат)

адсутнасць сферычнай і храматычнай аберацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)