апа́ч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апа́ч апа́чы
Р. апа́ча апа́чаў
Д. апа́чу апа́чам
В. апа́ч апа́чы
Т. апа́чам апа́чамі
М. апа́чы апа́чах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апа́ч

(ад ням. Patsch = аплявуха)

прыём клаунады ў цырку, гучная фальшывая аплявуха, якую даюць адзін аднаму клоуны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)