апара́тчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апара́тчыца апара́тчыцы
Р. апара́тчыцы апара́тчыц
Д. апара́тчыцы апара́тчыцам
В. апара́тчыцу апара́тчыц
Т. апара́тчыцай
апара́тчыцаю		 апара́тчыцамі
М. апара́тчыцы апара́тчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апара́тчыца ж. аппара́тчица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апара́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да апаратчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апара́тчык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Спецыяліст, які кіруе апаратамі (у 1 знач.).

2. Работнік апарату (у 3 знач.; разм.).

|| ж. апара́тчыца, -ы, мн. -ы, -чыц (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аппара́тчица апара́тчыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)