апаласка́ць, -лашчу́, -ло́шчаш, -ло́шча; -лашчы́; -ласка́ны; зак., што (разм.).

Тое, што і апаласнуць; злёгку абмыць.

|| незак. апало́скваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

апаласка́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апалашчу́ апало́шчам
2-я ас. апало́шчаш апало́шчаце
3-я ас. апало́шча апало́шчуць
Прошлы час
м. апаласка́ў апаласка́лі
ж. апаласка́ла
н. апаласка́ла
Загадны лад
2-я ас. апалашчы́ апалашчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апаласка́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апаласка́ць сов. ополоска́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апаласка́ць, ‑лашчу, ‑лошчаш, ‑лошча; зак., каго-што.

1. Злёгку абмыць. [Бабка] унуку і ваду на рукі палівае, і кажа, каб хоць шыю сабе апаласкаў, бо яна ад загару і пылу стала чорная як зямля. Пестрак.

2. перан. Абгаварыць каго‑н. [Вашыновіч:] — У нас народ такі. Дзе што якое пачуюць, дык.. як паднімуць гаворку. Усіх па костачках разбяруць, усіх апалошчуць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаласка́ць áusspülen vt; (áb)wáschen* vt; ábspülen vt;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ополоска́ть сов. апаласка́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апаласка́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаласкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апало́скваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да апаласкаць, апаласнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

всполосну́ть сов., разг. спаласну́ць, папаласка́ць, апаласка́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апаласну́ць гл. апаласкаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)