назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| андэзі́ну | |
| андэзі́ну | |
| андэзі́нам | |
| андэзі́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| андэзі́ну | |
| андэзі́ну | |
| андэзі́нам | |
| андэзі́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
мінерал класа сілікатаў белага або шараватага колеру са шкляным бляскам; выкарыстоўваецца для вытворчасці кіслотатрывалых керамічных вырабаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
андези́н
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПЛАГІЯКЛА́ЗЫ (ад
пародаўтваральныя мінералы падкласа каркасных сілікатаў. Безупынны ізаморфны рад Na—Ca алюмасілікатаў: натрыевы — альбіт, кальцыевы — анартыт. П. ў залежнасці ад колькасці анартыту
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трахіандэзі́т
(ад трахіт + андэзіт)
горная парода, прамежкавая паміж трахітам і андэзітам, у якую як парфіравыя вылучэнні ўваходзяць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)