амі́нь, а́мэн, часц., у знач. вык.

1. Заключнае слова пропаведзі, малітвы ў знач. «так», «сапраўды».

2. наз., м. (толькі Н адз.), каму-чаму. Канец (уст.).

Цяпер яму а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ámen n -s, - рэл. а́мэн, амі́нь;

~ ságen разм. падта́кваць;

◊

das ist so sícher wie das ~ in der Kírche гэ́та бясспрэ́чна [безумо́ўна]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)