амарфі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. амарфі́зм
Р. амарфі́зму
Д. амарфі́зму
В. амарфі́зм
Т. амарфі́змам
М. амарфі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амарфі́зм, -му м., мин., хим. аморфи́зм

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амарфі́зм

(ад гр. amorphos = бясформенны)

1) аморфны стан рэчыва;

2) перан. бясформеннасць, расплывістасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аморфи́зм мин. амарфі́зм, -му м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)