алкаго́лік, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які хварэе на алкагалізм; п’яніца.

|| ж. алкагалі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

алкаго́лік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. алкаго́лік алкаго́лікі
Р. алкаго́ліка алкаго́лікаў
Д. алкаго́ліку алкаго́лікам
В. алкаго́ліка алкаго́лікаў
Т. алкаго́лікам алкаго́лікамі
М. алкаго́ліку алкаго́ліках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алкаго́лік м. алкого́лик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

алкаго́лік, ‑а, м.

Той, хто хварэе на алкагалізм; п’яніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алкаго́лік м. Alkohóliker m -s, -; Säufer m -s, - (п’яніца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

алкого́лик алкаго́лік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

alcoholic​1 [ˌælkəˈhɒlɪk] n. алкаго́лік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

п’я́ніца, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -ы, Т-ай (-аю), ж., мн. -ы, -ніц.

Той, хто п’янствуе, алкаголік.

Непрабудны п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

алкагалі́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Жан. да алкаголік; п’яніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

alkoholik

м. алкаголік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)