акіркава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. акірку́ю акірку́ем
2-я ас. акірку́еш акірку́еце
3-я ас. акірку́е акірку́юць
Прошлы час
м. акіркава́ў акіркава́лі
ж. акіркава́ла
н. акіркава́ла
Загадны лад
2-я ас. акірку́й акірку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час акіркава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

акіркава́ць сов., спец. окиркова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акіркава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Абкалоць, апрацаваць кіркай. Акіркаваць мёрзлы грунт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

окиркова́ть сов., спец. акіркава́ць, абкало́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акірко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да акіркаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акірко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акіркоўваць — акіркаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акірко́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акіркаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)