акру́глы, -ая, -ае.

Які мае круглую форму.

А. твар.

|| наз. акру́гласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

акру́глы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. акру́глы акру́глая акру́глае акру́глыя
Р. акру́глага акру́глай
акру́глае
акру́глага акру́глых
Д. акру́гламу акру́глай акру́гламу акру́глым
В. акру́глы (неадуш.)
акру́глага (адуш.)
акру́глую акру́глае акру́глыя (неадуш.)
акру́глых (адуш.)
Т. акру́глым акру́глай
акру́глаю
акру́глым акру́глымі
М. акру́глым акру́глай акру́глым акру́глых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

акру́глы окру́глый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акру́глы, ‑ая, ‑ае.

Які мае закругленыя лініі, абрысы, акругленую форму. У памяці Тоні паўстаў прыгожы, у меру акруглы твар маладой жанчыны. Асіпенка. Выраз.. цёмных акруглых вачэй [Ядвісі] часта змяняўся. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акру́глы rund, rndlich; bgerundet

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ава́льна-акру́глы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ава́льна-акру́глы ава́льна-акру́глая ава́льна-акру́глае ава́льна-акру́глыя
Р. ава́льна-акру́глага ава́льна-акру́глай
ава́льна-акру́глае
ава́льна-акру́глага ава́льна-акру́глых
Д. ава́льна-акру́гламу ава́льна-акру́глай ава́льна-акру́гламу ава́льна-акру́глым
В. ава́льна-акру́глы (неадуш.)
ава́льна-акру́глага (адуш.)
ава́льна-акру́глую ава́льна-акру́глае ава́льна-акру́глыя (неадуш.)
ава́льна-акру́глых (адуш.)
Т. ава́льна-акру́глым ава́льна-акру́глай
ава́льна-акру́глаю
ава́льна-акру́глым ава́льна-акру́глымі
М. ава́льна-акру́глым ава́льна-акру́глай ава́льна-акру́глым ава́льна-акру́глых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

окру́глый акру́глы, кругля́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акру́гласць, -і, ж.

1. гл. акруглы.

2. Што-н. акруглае; выпукласць.

А. плячэй.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

rounded [ˈraʊndɪd] adj. закру́глены, акру́глы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plumpish [ˈplʌmpɪʃ] adj. паўнава́ты; акру́глы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)