ако́лыш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ако́лыш ако́лышы
Р. ако́лыша ако́лышаў
Д. ако́лышу ако́лышам
В. ако́лыш ако́лышы
Т. ако́лышам ако́лышамі
М. ако́лышы ако́лышах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ако́лыш м., см. ако́лышак

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ако́лыш, ‑а, м.

Тое, што і аколышак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

око́лыш ако́лышак, -шка м., ако́лыш, -ша м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МАГЕ́РКА,

старадаўні мужчынскі галаўны ўбор, пашыраны на Беларусі ў 16—19 ст. Паводле спосабу вырабу былі лямцавыя (валеныя з воўны) і шытыя з 4 кавалкаў тоўстага валенага сукна. Лямцавыя М. мелі выгляд каўпака або ўсечанага конуса. Завернуты да палавіны вышыні аколыш шчыльна прылягаў да верху (паўдвайная М.) або даходзіў да самага донца (двайная М.). Рабілі М. выш. 15—20 см белага, шэрага, карычневага і чорнага колераў. Насілі круглы год.

М.Ф.Раманюк.

Селянін ў магерцы. Пач. 20 ст. Вёска Заходы Шклоўскага раёна Магілёўскай вобл.

т. 9, с. 444

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)