акле́йшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. акле́йшчык акле́йшчыкі
Р. акле́йшчыка акле́йшчыкаў
Д. акле́йшчыку акле́йшчыкам
В. акле́йшчыка акле́йшчыкаў
Т. акле́йшчыкам акле́йшчыкамі
М. акле́йшчыку акле́йшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

акле́йшчык м., см. абкле́йшчык

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акле́йшчык, ‑а, м.

Тое, што і абклейшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акле́йшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да аклейшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

окле́йщик акле́йшчык, -ка м., абкле́йшчык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)