аканто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аканто́ўваю аканто́ўваем
2-я ас. аканто́ўваеш аканто́ўваеце
3-я ас. аканто́ўвае аканто́ўваюць
Прошлы час
м. аканто́ўваў аканто́ўвалі
ж. аканто́ўвала
н. аканто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. аканто́ўвай аканто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аканто́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аканто́ўваць несов. оканто́вывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аканто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да акантаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акантава́ць, аканто́ўваць éinrahmen vt; umránden vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

оканто́вывать несов., техн. аканто́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абканто́ўваць несов., см. аканто́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аканто́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да акантоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аканто́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акантоўваць — акантаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

umránden, umrändern vt аканто́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinrahmen vt устаўля́ць у ра́мку, аса́джваць, аканто́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)