айцо́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
айцо́ўскі |
айцо́ўская |
айцо́ўскае |
айцо́ўскія |
| Р. |
айцо́ўскага |
айцо́ўскай
айцо́ўскае |
айцо́ўскага |
айцо́ўскіх |
| Д. |
айцо́ўскаму |
айцо́ўскай |
айцо́ўскаму |
айцо́ўскім |
| В. |
айцо́ўскі (неадуш.)
айцо́ўскага (адуш.) |
айцо́ўскую |
айцо́ўскае |
айцо́ўскія (неадуш.)
айцо́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
айцо́ўскім |
айцо́ўскай
айцо́ўскаю |
айцо́ўскім |
айцо́ўскімі |
| М. |
айцо́ўскім |
айцо́ўскай |
айцо́ўскім |
айцо́ўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
айцо́ўскі, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які мае адносіны да айца; бацькоўскі. Слёзы ў старога цяклі і дрыжалі айцоўскія рукі. Багдановіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАЛАПО́ЛЬСКАЕ ЎЗВЫ́ШША (Wyżyna Małopolska),
пояс нагор’яў на Пд Польшчы. Цягнецца ў субшыротным напрамку ад рэк Одра і Просна на З да водападзелу паміж рэкамі Вепш і Буг на У. Пл. каля 36 тыс. км². Выш. пераважна да 200—300 м, у цэнтр. і ўсх. частках больш за 400 м, найб. 612 м (г. Лысіца ў Свентакшыскіх гарах). Паводле геал. будовы і рэльефу падзяляецца на ўзвышшы Заходне-, Сярэдне- і Усходне-Малапольскае. Складзена з карбанатных парод (вапнякі, мел, апока, гіпс), сланцаў і пясчанікаў. Пашыраны карст (пячора Рай). Карысныя выкапні: каменны вугаль, руды цынку і волава, мінер. воды. Урадлівыя глебы, развітыя на лёсах, выкарыстоўваюцца ў сельскай гаспадарцы. Участкі букавых і мяшаных лясоў. Нац. паркі: Айцоўскі, Растачанскі, Свентакшыскі. Турызм, цэнтры адпачынку і лячэння (мінер. воды).
Т.Каліцкі.
т. 10, с. 11
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)