а́йкнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. а́йкну а́йкнем
2-я ас. а́йкнеш а́йкнеце
3-я ас. а́йкне а́йкнуць
Прошлы час
м. а́йкнуў а́йкнулі
ж. а́йкнула
н. а́йкнула
Дзеепрыслоўе
прош. час а́йкнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

а́йкнуць сов., однокр. а́йкнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а́йкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да айкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́йкаць, а́йкнуць разм.

1. auwéh áusrufen*;

2. перан. betrübt sein, sich grämen; jámmern, wéhklagen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

а́йкнуть сов., однокр. а́йкнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)