азло́блены, -ая, -ае.

Які стаў злосным у выніку няўдачы, непрыемнасці і пад., зласліва настроены да ўсяго навакольнага; які выяўляе злосць, бязлітаснасць.

А. чалавек.

А. тон.

|| наз. азло́бленасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азло́блены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азло́блены азло́бленая азло́бленае азло́бленыя
Р. азло́бленага азло́бленай
азло́бленае		 азло́бленага азло́бленых
Д. азло́бленаму азло́бленай азло́бленаму азло́бленым
В. азло́блены (неадуш.)
азло́бленага (адуш.)		 азло́бленую азло́бленае азло́бленыя (неадуш.)
азло́бленых (адуш.)
Т. азло́бленым азло́бленай
азло́бленаю		 азло́бленым азло́бленымі
М. азло́бленым азло́бленай азло́бленым азло́бленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азло́блены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азло́блены азло́бленая азло́бленае азло́бленыя
Р. азло́бленага азло́бленай
азло́бленае		 азло́бленага азло́бленых
Д. азло́бленаму азло́бленай азло́бленаму азло́бленым
В. азло́блены (неадуш.)
азло́бленага (адуш.)		 азло́бленую азло́бленае азло́бленыя (неадуш.)
азло́бленых (адуш.)
Т. азло́бленым азло́бленай
азло́бленаю		 азло́бленым азло́бленымі
М. азло́бленым азло́бленай азло́бленым азло́бленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азло́блены озло́бленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азло́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азло́блены азло́бленая азло́бленае азло́бленыя
Р. азло́бленага азло́бленай
азло́бленае		 азло́бленага азло́бленых
Д. азло́бленаму азло́бленай азло́бленаму азло́бленым
В. азло́блены (неадуш.)
азло́бленага (адуш.)		 азло́бленую азло́бленае азло́бленыя (неадуш.)
азло́бленых (адуш.)
Т. азло́бленым азло́бленай
азло́бленаю		 азло́бленым азло́бленымі
М. азло́бленым азло́бленай азло́бленым азло́бленых

Кароткая форма: азло́блена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азло́блены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад аздобіць.

2. у знач. прым. Які зрабіўся (стаў) злосным у выніку няўдачы, непрыемнасці і пад.; зласліва настроены да ўсяго навакольнага. // Які выяўляе злосць, бязлітаснасць. Азлоблены погляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азло́блены erbíttert, erbóst; grímmig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

озло́бленный узлава́ны, раззлава́ны; (злобный) зло́сны, азло́блены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мардабо́йства, ‑а, н.

Разм. Тое, што і мардабой. Салдаты былі азлоблены супроць мардабойства афіцэраў. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erbíttert a разлютава́ны, азло́блены, бязлі́тасны;

ein ~er Kampf бязлі́таснае змага́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)