азана́тарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азана́тарны азана́тарная азана́тарнае азана́тарныя
Р. азана́тарнага азана́тарнай
азана́тарнае		 азана́тарнага азана́тарных
Д. азана́тарнаму азана́тарнай азана́тарнаму азана́тарным
В. азана́тарны (неадуш.)
азана́тарнага (адуш.)		 азана́тарную азана́тарнае азана́тарныя (неадуш.)
азана́тарных (адуш.)
Т. азана́тарным азана́тарнай
азана́тарнаю		 азана́тарным азана́тарнымі
М. азана́тарным азана́тарнай азана́тарным азана́тарных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азана́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыбор для атрымання азону, а таксама для ўзбагачэння азонам паветра.

|| прым. азана́тарны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

озона́торный азана́тарны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)