назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́нам | |
| адэрмі́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́нам | |
| адэрмі́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
(ад а- +
вітамін B6, які змяшчаецца ў дражджах, пшанічных і рысавых высеўках.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пірыдаксі́н
[ад пірыдз(ін) +
тое, што і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПІРЫДАКСІ́Н,
група водарастваральных злучэнняў, вытворных 2-метылпірыдзіну. Вылучаны з паліраванага рысу ў 1932. У прыродзе пашыраны 3 яго формы: П., пірыдаксаль, пірыдаксамін, якія лёгка пераўтвараюцца ў арганізме адна ў адну.
Бясколернае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)