адшчыкну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адшчыкну́ адшчыкнё́м
2-я ас. адшчыкне́ш адшчыкняце́
3-я ас. адшчыкне́ адшчыкну́ць
Прошлы час
м. адшчыкну́ў адшчыкну́лі
ж. адшчыкну́ла
н. адшчыкну́ла
Загадны лад
2-я ас. адшчыкні́ адшчыкні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адшчыкну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адшчыкну́ць сов., разг., см. адшчыпну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адшчыкну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што і чаго.

Разм. Адарваць шчыпком, адшчыпнуць. Таццяна не ўцерпела, адшчыкнула адзін пялёстак, паспытала яго. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адшчыкну́ць ábbröckeln vt, ábbrechen* vt;

адшчыкну́ць кава́лачак хле́ба ein Stück Brot ábbrechen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Адшчы́кнуць ’адарваць плод’ (Шат., Касп., Нас.). Гл. шчыкаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

отщипну́ть сов., однокр. адшчыпну́ць, адшчыкну́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адшчы́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адшчыкнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навылу́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і навылушчваць. [Яніна] памкнулася адшчыкнуць жытнёвы каласок, каб навылузваць на далонь жоўценькіх зярнятак. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

uszczknąć

зак.

1. адшчыпнуць, адшчыкнуць;

2. перан. урваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ушчыкну́ць

1. knéifen* vt, zwícken vt;

2. разм. (зачапіць) kränken vt, verlétzen vt;

3. (адшчыкнуць) ábzwicken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)