адха́ркаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Пахаркаўшы, сплюнуць макроту, слізь.

|| незак. адха́ркваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. адха́ркванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адха́ркаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адха́ркаю адха́ркаем
2-я ас. адха́ркаеш адха́ркаеце
3-я ас. адха́ркае адха́ркаюць
Прошлы час
м. адха́ркаў адха́ркалі
ж. адха́ркала
н. адха́ркала
Загадны лад
2-я ас. адха́ркай адха́ркайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адха́ркаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адха́ркаць сов. отха́ркать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адха́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пахаркаўшы, сплюнуць макроту, слізь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отха́ркать сов. адха́ркаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адха́ркваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адхаркаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адха́рканы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адхаркаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адха́ркванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адхаркваць — адхаркаць і адхарквацца — адхаркацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)