адстрыга́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адстрыга́ю адстрыга́ем
2-я ас. адстрыга́еш адстрыга́еце
3-я ас. адстрыга́е адстрыга́юць
Прошлы час
м. адстрыга́ў адстрыга́лі
ж. адстрыга́ла
н. адстрыга́ла
Загадны лад
2-я ас. адстрыга́й адстрыга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адстрыга́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адстрыга́ць несов. отстрига́ть; обреза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адстрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адстрыгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адстры́гчы, -рыгу́, -рыжэ́ш, -рыжэ́; -рыжо́м, -рыжаце́, -рыгу́ць; -ры́г, -гла́; -рыжы́; -ры́жаны; зак., што.

Адрэзаць нажніцамі.

А. валасы.

|| незак. адстрыга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отстрига́ть несов. адстрыга́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адстрыга́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да адстрыгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

odstrzygać

незак. адстрыгаць; адрэзваць нажніцамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)