адні́мнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адні́мнік адні́мнікі
Р. адні́мніка адні́мнікаў
Д. адні́мніку адні́мнікам
В. адні́мнік адні́мнікі
Т. адні́мнікам адні́мнікамі
М. адні́мніку адні́мніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ады́мнік адні́мнік м. матэм. Subtrahénd m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

subtrahend

[ˈsʌbtrəhend]

n.

адні́мнік -а m., адніма́нае n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

аказа́ць erwéisen* vt, léisten vt; bezéigen vt;

аказа́ць дапамо́гу Hílfe léisten;

аднімнік паслу́гу éinen Dienst erwéisen*;

аказа́ць супраці́ў Wíderstand léisten;

аказа́ць уплы́ў Éinfluss áusüben [néhmen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)