аднамато́рны, -ая, -ае.

З адным маторам.

А. самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аднамато́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднамато́рны аднамато́рная аднамато́рнае аднамато́рныя
Р. аднамато́рнага аднамато́рнай
аднамато́рнае		 аднамато́рнага аднамато́рных
Д. аднамато́рнаму аднамато́рнай аднамато́рнаму аднамато́рным
В. аднамато́рны (неадуш.)
аднамато́рнага (адуш.)		 аднамато́рную аднамато́рнае аднамато́рныя (неадуш.)
аднамато́рных (адуш.)
Т. аднамато́рным аднамато́рнай
аднамато́рнаю		 аднамато́рным аднамато́рнымі
М. аднамато́рным аднамато́рнай аднамато́рным аднамато́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднамато́рны тех. одномото́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аднамато́рны, ‑ая, ‑ае.

З адным маторам. Аднаматорны самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднамато́рны éinmotorig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

одномото́рный аднамато́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

jednosilnikowy

аднаматорны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

éinmotorig a аднамато́рны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адна...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) які змяшчае адну якую-н. адзінку, напр.: аднаактовы, аднавокі, аднаклетачны, аднаматорны, аднапакаёвы, аднаствольны;

2) які належыць да аднаго і таго ж, агульны з кім-, чым-н., напр.: аднакарэнны, аднакласнік, аднакурснік, аднатыпны;

3) накіраваны ў адзін бок, скіраваны да чаго-н. аднаго, напр.: аднанакіраваны, аднабаковы, аднабокі, аднадум, адналюб;

4) які існуе, працягваецца адзін адрэзак часу, напр.: аднагадовы, аднагодак, аднадзённы;

5) прызначаны для аднаго, напр.: аднаспальны;

6) агульны, адзіны з кім-, чым-н., напр.: аднагалоснасць, аднадушнасць, аднапляменнік;

7) не звязаны з усімі іншымі, проціпастаўлены ўсім іншым, напр.: аднаасобнік, аднаасобны;

8) які робіцца, ажыццяўляецца адзін раз, за адзін раз, прыгодны адзін раз, напр.: аднаразовы;

9) падобны, аднолькавы, напр.: аднастайнасць, аднастайны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)