адмы́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адмы́вачны |
адмы́вачная |
адмы́вачнае |
адмы́вачныя |
| Р. |
адмы́вачнага |
адмы́вачнай
адмы́вачнае |
адмы́вачнага |
адмы́вачных |
| Д. |
адмы́вачнаму |
адмы́вачнай |
адмы́вачнаму |
адмы́вачным |
| В. |
адмы́вачны (неадуш.)
адмы́вачнага (адуш.) |
адмы́вачную |
адмы́вачнае |
адмы́вачныя (неадуш.)
адмы́вачных (адуш.) |
| Т. |
адмы́вачным |
адмы́вачнай
адмы́вачнаю |
адмы́вачным |
адмы́вачнымі |
| М. |
адмы́вачным |
адмы́вачнай |
адмы́вачным |
адмы́вачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адмы́ць, -мы́ю, -мы́еш, -мы́е; -мы́ты; зак.
1. каго-што. Мыццём ачысціць (ад бруду, гразі і пад.); вымыць. Змыць што-н. з чаго-н.
А. бруд з вопраткі.
А. рукі.
2. спец., што. Прамываннем ачысціць ад прымесей.
А. залаты пясок.
3. перан. Зняць віну, ганьбу, грэх; вярнуць гонар.
Чорную душу не адмыеш!
4. Размываючы плынню, патокам, аддзяліць.
Рака адмыла частку берага.
|| незак. адмыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. адмыва́нне, -я, н. і адмы́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 1 знач., спец.).
|| прым. адмы́вачны, -ая, -ае (да 2 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)