адмо́кнуць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -не; -мо́к, -кла; зак.

1. Зрабіцца мяккім ад вільгаці.

У вадзе лён адмок.

2. Намокшы, адстаць, аддзяліцца.

Наклейка адмокла.

3. Вымакнуць, прапасці ад лішку вільгаці (пра расліны).

У лагчыне бульба адмокла.

|| незак. адмака́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адмо́кнуць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адмо́кне адмо́кнуць
Прошлы час
м. адмо́к
адмо́кнуў		 адмо́клі
адмо́кнулі
ж. адмо́кла
адмо́кнула
н. адмо́кла
адмо́кнула
Дзеепрыслоўе
прош. час адмо́кнуўшы
адмо́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адмо́кнуць сов. отмо́кнуть;

во́кладка ~кла і адста́ла ад кні́гі — обло́жка отмо́кла и отста́ла от кни́ги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмо́кнуць, ‑не; пр. адмок, ‑ла; зак.

1. Зрабіцца мяккім ад вільгаці; адсырэць, намокнуць. У цёплай вадзе лыка вельмі хутка адмокла.

2. Загінуць ад лішку вільгаці, вымакнуць (пра расліны). У нізіне жыта адмокла.

3. Намокшы, адстаць, аддзяліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмо́кнуць feucht wérden, éinweichen vi (s); sich lóslösen (аддзялі́цца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адмака́ць гл. адмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отмо́кнуть сов. адмо́кнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмака́ць, ‑ае.

Незак. да адмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмака́ць несов. отмока́ть; см. адмо́кнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмака́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмакаць — адмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)