аддзя́чыць, -чу, -чыш, -чыць; зак., каму.

Тое, што і аддзякаваць.

А. за паслугу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аддзя́чыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аддзя́чу аддзя́чым
2-я ас. аддзя́чыш аддзя́чыце
3-я ас. аддзя́чыць аддзя́чаць
Прошлы час
м. аддзя́чыў аддзя́чылі
ж. аддзя́чыла
н. аддзя́чыла
Загадны лад
2-я ас. аддзя́ч аддзя́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час аддзя́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

аддзя́чыць сов., разг., см. аддзя́каваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддзя́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Тое, што і аддзякаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аддзя́чыць

1. (каму-н.) dnken vi (D);

2. (выказаць удзячнасць) sich erknntlich zigen (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аддзя́каваць гл. аддзячыць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wywdzięczyć się

зак. komu аддзякаваць, аддзячыць каму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адплаці́ць, -лачу́, -ла́ціш, -ла́ціць; -ла́чаны; зак., каму чым.

1. Аддзячыць, узнагародзіць за што-н. (клопат, працу і пад.).

А. людзям дабром за дабро.

2. Зрабіць што-н. у адказ на чый-н. учынак.

А. ворагам за ўсе нягоды.

3. перан. Адпомсціць за крыўду, злачынства.

А. крыўдзіцелю.

Адплаціць той жа манетай — адказаць такімі ж адносінамі.

|| незак. адпла́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. адпла́та, -ы, ДМа́це, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

verglten

* vt узнагаро́дзіць, аддзя́чыць

wie soll ich dir das ~! — як мне аддзя́каваць табе́ за гэ́та!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аддзякаваць, аддзячыць, адудзячыць, адплаціць, аддарыць; адгадзіць (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)