адгу́шкаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адгу́шкаю адгу́шкаем
2-я ас. адгу́шкаеш адгу́шкаеце
3-я ас. адгу́шкае адгу́шкаюць
Прошлы час
м. адгу́шкаў адгу́шкалі
ж. адгу́шкала
н. адгу́шкала
Дзеепрыслоўе
прош. час адгу́шкаўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адгу́шкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Скончыць гушкаць. Адгушкалі нівы... У лузе, за стагамі, Блукаў я, нібы жнівень, з мокрымі нагамі. Тармола.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)