адва́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак., каго (што) (разм.).

Вабячы, адцягнуць, адвесці.

А. паляўнічага.

|| незак. адва́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адва́біць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адва́блю адва́бім
2-я ас. адва́біш адва́біце
3-я ас. адва́біць адва́бяць
Прошлы час
м. адва́біў адва́білі
ж. адва́біла
н. адва́біла
Загадны лад
2-я ас. адва́б адва́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час адва́біўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адва́біць сов. отмани́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отмани́ть сов., разг. адва́біць; адазва́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)