адбуры́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбуру́ |
адбу́рым |
| 2-я ас. |
адбу́рыш |
адбу́рыце |
| 3-я ас. |
адбу́рыць |
адбу́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбуры́ў |
адбуры́лі |
| ж. |
адбуры́ла |
| н. |
адбуры́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбуры́ |
адбуры́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адбуры́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адбуры́ць сов., горн. отбури́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отбури́ть сов., горн. адбуры́ць, ско́нчыць буры́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)