адбрысці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адбрыду́ адбрыдзё́м
2-я ас. адбрыдзе́ш адбрыдзяце́
3-я ас. адбрыдзе́ адбрыду́ць
Прошлы час
м. адбры́ў адбрылі́
ж. адбрыла́
н. адбрыло́
Дзеепрыслоўе
прош. час адбры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адбрысці́ сов. отбрести́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбрысці́, ‑брыду, ‑брыдзеш, ‑брыдзе; ‑брыдзём, ‑брыдзяце; зак.

Адысці павольна, з цяжкасцю перастаўляючы ногі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отбрести́ сов. адбрысці́, адысці́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)