адаспа́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адасплю́ |
адаспі́м |
| 2-я ас. |
адаспі́ш |
адаспіце́ |
| 3-я ас. |
адаспі́ць |
адаспя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
адаспа́ў |
адаспа́лі |
| ж. |
адаспа́ла |
| н. |
адаспа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адаспі́ |
адаспі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адаспа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адаспа́ць сов., разг. отоспа́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адаспа́ць, ‑сплю, ‑спіш, ‑спіць; ‑спім, ‑спіцё; зак.
Разм. Праспаць пэўны час; паспаць пасля начной змены, дзяжурства і пад. Паўсутак адаспаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адсыпа́ць I несов. (к адсы́паць) отсыпа́ть
адсыпа́ць II несов. (к адаспа́ць) отсыпа́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
odespać
зак. адаспацца;
odespać swoje — сваё адаспаць, адаспацца за ўвесь час
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
адсы́паць, ‑сы́плю, ‑сы́плеш, ‑сы́пле; зак.
Аддзяліць частку якога‑н. сыпкага рэчыва або дробных прадметаў, перасыпаўшы куды‑н. Адсыпаць мукі. □ — А ты не бядуй, — уцешыла дзяўчынка Косціка, — У наступны раз я навучу цябе, як зачараваць гарлачык. Тады набярэш поўны. А зараз дай я табе трохі адсыплю. Даніленка.
адсыпа́ць 1, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Незак. да адсы́паць.
адсыпа́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да адаспа́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)