Агранамі́чная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Агранамі́чная
Р. Агранамі́чнай
Д. Агранамі́чнай
В. Агранамі́чную
Т. Агранамі́чнай
Агранамі́чнаю
М. Агранамі́чнай

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Агранамічная (в.) 1/79, 486

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Агранамічная (сорт бульбы) 1/275; 2/464—465 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Агранамічная хімія, гл. Аграхімія

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Агранамічная адукацыя 1/79; 2/345; 3/212; 4/559; 9/474

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

агранамі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аграноміі. Агранамічная навука.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агрошко́ла (агрономи́ческая шко́ла) аграшко́ла, -лы ж. (агранамі́чная шко́ла).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агранамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агранамі́чны агранамі́чная агранамі́чнае агранамі́чныя
Р. агранамі́чнага агранамі́чнай
агранамі́чнае		 агранамі́чнага агранамі́чных
Д. агранамі́чнаму агранамі́чнай агранамі́чнаму агранамі́чным
В. агранамі́чны (неадуш.)
агранамі́чнага (адуш.)		 агранамі́чную агранамі́чнае агранамі́чныя (неадуш.)
агранамі́чных (адуш.)
Т. агранамі́чным агранамі́чнай
агранамі́чнаю		 агранамі́чным агранамі́чнымі
М. агранамі́чным агранамі́чнай агранамі́чным агранамі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гле́бава-агранамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гле́бава-агранамі́чны гле́бава-агранамі́чная гле́бава-агранамі́чнае гле́бава-агранамі́чныя
Р. гле́бава-агранамі́чнага гле́бава-агранамі́чнай
гле́бава-агранамі́чнае		 гле́бава-агранамі́чнага гле́бава-агранамі́чных
Д. гле́бава-агранамі́чнаму гле́бава-агранамі́чнай гле́бава-агранамі́чнаму гле́бава-агранамі́чным
В. гле́бава-агранамі́чны (неадуш.)
гле́бава-агранамі́чнага (адуш.)		 гле́бава-агранамі́чную гле́бава-агранамі́чнае гле́бава-агранамі́чныя (неадуш.)
гле́бава-агранамі́чных (адуш.)
Т. гле́бава-агранамі́чным гле́бава-агранамі́чнай
гле́бава-агранамі́чнаю		 гле́бава-агранамі́чным гле́бава-агранамі́чнымі
М. гле́бава-агранамі́чным гле́бава-агранамі́чнай гле́бава-агранамі́чным гле́бава-агранамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

РУДА́,

прыроднае мінеральнае ўтварэнне, што мае ў сабе металы або іх злучэнні ў канцэнтрацыях, эканамічна выгадных для іх прамысл. здабычы. Р. наз. таксама некат. неметалічныя карысныя выкапні, напр., азбеставая, барытавая, графітавая, серная, агранамічная. Вылучаюцца Р.: прыродна багатыя, бедныя (патрабуюць абагачэння), монамінеральныя (складаюцца з аднаго мінералу), полімінеральныя (некалькі каштоўных і інш. мінералаў), комплексныя (пры наяўнасці ў Р. спадарожных каштоўных кампанентаў). Паводле хім. саставу адрозніваюць Р. сілікатныя, крамяністыя, аксідныя, сульфідныя, карбанатныя і мяшаныя. Найб. пашыраны Р. жалезныя, поліметалічныя, медныя. На Беларусі існуюць ільменіт-магнетытавыя Р. (Навасёлкаўскае радовішча жалезных руд), жалезістыя кварцыты (Аколаўскае радовішча жалезных руд), праяўленні даўсаніту — Р. на алюміній і соду (на Заазёрнай і Асташкавіцкай плошчах Прыпяцкага прагіну); з агранамічных Р. найб. значэнне маюць калійныя солі, даламіты, мел, фасфарыты.

т. 13, с. 425

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)