авіямато́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
авіямато́р |
авіямато́ры |
| Р. |
авіямато́ра |
авіямато́раў |
| Д. |
авіямато́ру |
авіямато́рам |
| В. |
авіямато́р |
авіямато́ры |
| Т. |
авіямато́рам |
авіямато́рамі |
| М. |
авіямато́ры |
авіямато́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
авіямато́р
(ад авія- + матор)
рухавік лятальнага апарата.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
авиамото́р авіямато́р, -ра м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)