авары́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
авары́йнік |
авары́йнікі |
| Р. |
авары́йніка |
авары́йнікаў |
| Д. |
авары́йніку |
авары́йнікам |
| В. |
авары́йніка |
авары́йнікаў |
| Т. |
авары́йнікам |
авары́йнікамі |
| М. |
авары́йніку |
авары́йніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
wrecker
[ˈrekər]
n.
1) разбура́льнік -а m.
2) разва́льнік -а m. (пра чалаве́ка або́ машы́ну)
3) цяга́ч, авары́йнік -а m.
it took three wreckers to clear the road after an accident — Спатрэ́біліся тры авары́йнікі, каб расчы́сьціць даро́гу пасьля́ ава́рыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)