назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| авагене́зу | |
| авагене́зу | |
| авагене́зам | |
| авагене́зе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікБеларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
тое, што і аагенез.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Авацыты 1/59,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)