абязво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго.

Пазбавіць волі; зрабіць бязвольным.

А. чалавека.

|| незак. абязво́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абязво́ліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абязво́лю абязво́лім
2-я ас. абязво́ліш абязво́ліце
3-я ас. абязво́ліць абязво́ляць
Прошлы час
м. абязво́ліў абязво́лілі
ж. абязво́ліла
н. абязво́ліла
Дзеепрыслоўе
прош. час абязво́ліўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абязво́ліць сов. обезво́лить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абязво́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.

Пазбавіць волі; зрабіць бязвольным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обезво́лить сов. абязво́ліць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абязво́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абязволіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)