абшасну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абшасну́ся |
абшаснё́мся |
| 2-я ас. |
абшасне́шся |
абшасняце́ся |
| 3-я ас. |
абшасне́цца |
абшасну́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абшасну́ўся |
абшасну́ліся |
| ж. |
абшасну́лася |
| н. |
абшасну́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абшасні́ся |
абшасні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абшасну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Абшасну́цца ’спатыкнуцца, абарвацца, упасці звысоку’ (Нас., Арх. Бяльк., Юрч., Яруш.) да абшастаць (тады аб‑шаст‑нуцца). Параўн. абшастацца ’абарвацца’ (Нас.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абшусну́цца ’абарвацца, упасці’ (Нас.), кантамінацыйнае ўтварэнне ад абшаснуцца (гл.) і шусць, шустры (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)