абхва́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абхва́чаны абхва́чаная абхва́чанае абхва́чаныя
Р. абхва́чанага абхва́чанай
абхва́чанае		 абхва́чанага абхва́чаных
Д. абхва́чанаму абхва́чанай абхва́чанаму абхва́чаным
В. абхва́чаны (неадуш.)
абхва́чанага (адуш.)		 абхва́чаную абхва́чанае абхва́чаныя (неадуш.)
абхва́чаных (адуш.)
Т. абхва́чаным абхва́чанай
абхва́чанаю		 абхва́чаным абхва́чанымі
М. абхва́чаным абхва́чанай абхва́чаным абхва́чаных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абхва́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абхва́чаны абхва́чаная абхва́чанае абхва́чаныя
Р. абхва́чанага абхва́чанай
абхва́чанае		 абхва́чанага абхва́чаных
Д. абхва́чанаму абхва́чанай абхва́чанаму абхва́чаным
В. абхва́чаны (неадуш.)
абхва́чанага (адуш.)		 абхва́чаную абхва́чанае абхва́чаныя (неадуш.)
абхва́чаных (адуш.)
Т. абхва́чаным абхва́чанай
абхва́чанаю		 абхва́чаным абхва́чанымі
М. абхва́чаным абхва́чанай абхва́чаным абхва́чаных

Кароткая форма: абхва́чана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абхва́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абхваціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обхва́ченный абхо́плены, абхва́чаны; абня́ты; см. обхвати́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)