абстрачы́ць, -рачу́, -ро́чыш, -ро́чыць; -ро́чаны; зак., што.

Прастрачыць што-н. кругом, па краях.

А. каўнер.

|| незак. абстро́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абстрачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абстрачу́ абстро́чым
2-я ас. абстро́чыш абстро́чыце
3-я ас. абстро́чыць абстро́чаць
Прошлы час
м. абстрачы́ў абстрачы́лі
ж. абстрачы́ла
н. абстрачы́ла
Загадны лад
2-я ас. абстрачы́ абстрачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час абстрачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абстрачы́ць сов., порт. обстрочи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць; зак., што.

Прастрачыць што‑н. кругом, па краях. Абстрачыць каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстрачы́ць, абстро́чваць rundherúm ábnähen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обстрочи́ть сов. абстрачы́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абстрачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстро́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абстрачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адштабно́ўваць

‘абшыць, абстрачыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адштабно́ўваю адштабно́ўваем
2-я ас. адштабно́ўваеш адштабно́ўваеце
3-я ас. адштабно́ўвае адштабно́ўваюць
Прошлы час
м. адштабно́ўваў адштабно́ўвалі
ж. адштабно́ўвала
н. адштабно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. адштабно́ўвай адштабно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адштабно́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)