абсо́рбцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. абсо́рбцыя
Р. абсо́рбцыі
Д. абсо́рбцыі
В. абсо́рбцыю
Т. абсо́рбцыяй
абсо́рбцыяю
М. абсо́рбцыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсо́рбцыя ж., хим., физ. абсо́рбция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абсо́рбцыя, ‑і, ж.

Паверхневае паглынанне, усмоктванне. Абсорбцыя газаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Абсорбцыя 1/40; 3/286; 9/362

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АБСО́РБЦЫЯ,

1) паглынанне рэчыва з газавай сумесі вадкасцю. Адбываецца ва ўсім аб’ёме паглынальніка, праводзіцца ў абсорберах. Выкарыстоўваецца ў хім. вытв-сці (напр., пры атрыманні азотнай, салянай, сернай кіслот, соды), а таксама пры ачыстцы газаў, у аўтаномных сістэмах жыццезабеспячэння.

2) Паглынанне эл.-магн. выпрамянення або гуку пры праходжанні праз рэчыва (гл. Паглынанне святла, Паглынанне гуку).

т. 1, с. 44

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

абсо́рбцыя ж. фіз., хім. Absorbtión f -, Áufsaugung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абсо́рбцыя

(лац. absorptio = паглынанне)

1) хім. паглынанне газаў або рэчываў усёй масай абсарбенту (параўн. адсорбцыяў 2) паглынанне святла, гуку або радыёхваль пры праходжанні праз рэчыва;

3) усмоктванне рэчываў, у прыватнасці лекавых сродкаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

absorption [əbˈsɔ:pʃn] n. абсо́рбцыя; паглына́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абсо́рбция хим., физ. абсо́рбцыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

absorpcja

ж. фіз., хім. абсорбцыя; паглынанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)