абпо́ўзваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абпо́ўзваю абпо́ўзваем
2-я ас. абпо́ўзваеш абпо́ўзваеце
3-я ас. абпо́ўзвае абпо́ўзваюць
Прошлы час
м. абпо́ўзваў абпо́ўзвалі
ж. абпо́ўзвала
н. абпо́ўзвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час абпо́ўзваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абпо́ўзваць несов., см. абпаўза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абпо́ўзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абпоўзаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абпо́ўзаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Поўзаючы, пабываць у розных месцах.

Дзіця абпоўзала ўвесь пакой.

|| незак. абпо́ўзваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

облеза́ть​II несов. (огибать ползком) абла́зіць, абпаўза́ць, абпо́ўзваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)