абню́ханы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абню́ханы |
абню́ханая |
абню́ханае |
абню́ханыя |
| Р. |
абню́ханага |
абню́ханай абню́ханае |
абню́ханага |
абню́ханых |
| Д. |
абню́ханаму |
абню́ханай |
абню́ханаму |
абню́ханым |
| В. |
абню́ханы (неадуш.) абню́ханага (адуш.) |
абню́ханую |
абню́ханае |
абню́ханыя (неадуш.) абню́ханых (адуш.) |
| Т. |
абню́ханым |
абню́ханай абню́ханаю |
абню́ханым |
абню́ханымі |
| М. |
абню́ханым |
абню́ханай |
абню́ханым |
абню́ханых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абню́ханы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абню́ханы |
абню́ханая |
абню́ханае |
абню́ханыя |
| Р. |
абню́ханага |
абню́ханай абню́ханае |
абню́ханага |
абню́ханых |
| Д. |
абню́ханаму |
абню́ханай |
абню́ханаму |
абню́ханым |
| В. |
абню́ханы (неадуш.) абню́ханага (адуш.) |
абню́ханую |
абню́ханае |
абню́ханыя (неадуш.) абню́ханых (адуш.) |
| Т. |
абню́ханым |
абню́ханай абню́ханаю |
абню́ханым |
абню́ханымі |
| М. |
абню́ханым |
абню́ханай |
абню́ханым |
абню́ханых |
Кароткая форма: абню́хана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абню́ханы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абнюхаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)