абно́шваць гл. абнасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абно́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абно́шваю абно́шваем
2-я ас. абно́шваеш абно́шваеце
3-я ас. абно́швае абно́шваюць
Прошлы час
м. абно́шваў абно́швалі
ж. абно́швала
н. абно́швала
Загадны лад
2-я ас. абно́швай абно́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абно́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абно́шваць несов. обна́шивать; см. абнасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абно́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абнасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -но́шаны; зак., што (разм.).

Панасіўшы адзенне, абутак, зрабіць яго зручным, прывычным.

А. новыя чаравікі.

|| незак. абно́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обна́шивать несов. абно́шваць; см. обноси́ть​II 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абно́швацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абнасіцца (у 2 знач.).

2. Зал. да абношваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абно́швацца несов.

1. обна́шиваться;

2. (становиться удобным в носке) обна́шиваться;

1, 2 см. абнасі́цца;

3. страд. обна́шиваться; см. абно́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)