абнаро́даваць, -дую, -дуеш, -дуе; -дуй; -даваны; зак., што.

Абвясціць, апублікаваць для ўсеагульнага азнаямлення.

А. указ.

|| наз. абнаро́даванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абнаро́даваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абнаро́дую абнаро́дуем
2-я ас. абнаро́дуеш абнаро́дуеце
3-я ас. абнаро́дуе абнаро́дуюць
Прошлы час
м. абнаро́даваў абнаро́давалі
ж. абнаро́давала
н. абнаро́давала
Загадны лад
2-я ас. абнаро́дуй абнаро́дуйце
Дзеепрыслоўе
прош. час абнаро́даваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абнаро́даваць сов. обнаро́довать;

а. ука́з — обнаро́довать ука́з

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абнаро́даваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Абвясціць, апублікаваць для ўсе агульнага азнаямлення. Абнародаваць дэкрэт. □ [Гарбачыо:] А што калі б вы.. знайшлі ў сваіх архівах вось такі пергамент І абнародаваць маглі па ўласнай волі... Клімковіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнаро́даваць veröffentlichen vt, bekánnt máchen, bekánnt geben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обнаро́довать сов. абнаро́даваць, апублікава́ць;

обнаро́довать ука́з абнаро́даваць (апублікава́ць) ука́з.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абнаро́даваны обнаро́дованный; см. абнаро́даваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абнаро́даванне ср. обнаро́дование; см. абнаро́даваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абнаро́даванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абнародаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнаро́даваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абнародаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)