Verbum

анлайнавы слоўнік

абме́нны, -ая, -ае.

Прызначаны для абмену чаго-н.; звязаны з абменам.

А. пункт.

Абменная аперацыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абме́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абме́нны	абме́нная	абме́ннае	абме́нныя
Р.	абме́ннага	абме́ннай абме́ннае	абме́ннага	абме́нных
Д.	абме́ннаму	абме́ннай	абме́ннаму	абме́нным
В.	абме́нны (неадуш.) абме́ннага (адуш.)	абме́нную	абме́ннае	абме́нныя (неадуш.) абме́нных (адуш.)
Т.	абме́нным	абме́ннай абме́ннаю	абме́нным	абме́ннымі
М.	абме́нным	абме́ннай	абме́нным	абме́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абме́нны обме́нный;

а. пункт — обме́нный пункт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абме́нны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з абменам. Абменныя аперацыі. // Прызначаны для абмену. Абменны фонд. Абменны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абме́нны Tausch-; Áustausch-; Wéchsel-;

абме́нны пункт (валютны) Wéchselstube f -, -n, Wéchselbüro n -s, -s Wéchselstelle f -, -n;

абме́нны фонд Áustauschfonds [-fõ:] m –s [-fõ:s], -s [-fõ:s];

абме́нны курс фін. Wéchselkurs m -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

валю́тна-абме́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	валю́тна-абме́нны	валю́тна-абме́нная	валю́тна-абме́ннае	валю́тна-абме́нныя
Р.	валю́тна-абме́ннага	валю́тна-абме́ннай валю́тна-абме́ннае	валю́тна-абме́ннага	валю́тна-абме́нных
Д.	валю́тна-абме́ннаму	валю́тна-абме́ннай	валю́тна-абме́ннаму	валю́тна-абме́нным
В.	валю́тна-абме́нны (неадуш.) валю́тна-абме́ннага (адуш.)	валю́тна-абме́нную	валю́тна-абме́ннае	валю́тна-абме́нныя (неадуш.) валю́тна-абме́нных (адуш.)
Т.	валю́тна-абме́нным	валю́тна-абме́ннай валю́тна-абме́ннаю	валю́тна-абме́нным	валю́тна-абме́ннымі
М.	валю́тна-абме́нным	валю́тна-абме́ннай	валю́тна-абме́нным	валю́тна-абме́нных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмяня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -ме́нены; зак., каго-што.

1. Аддаць адно што-н. і атрымаць замест яго другое такой жа ці інш. вартасці.

А. кніжку ў бібліятэцы.

2. Памылкова ці наўмысна ўзяць чужую рэч замест сваёй.

У гардэробе абмянялі паліто.

|| незак. абме́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абме́н, -у, м.

|| прым. абме́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обме́нный абме́нны;

обме́нное разложе́ние хим. абме́ннае расклада́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МАНЕ́ТНЫ ПАРЫТЭ́Т,

1) суадносіны залатога або сярэбранага ўтрымання ў грашовых адзінках дзвюх краін, якія дазваляюць устанавіць абменны курс кожнай з іх адносна другой.

2) Суадносіны паміж рыначным коштам золата і серабра, якія ўтрымліваюцца ў грашовых адзінках дзвюх краін з рознымі грашовымі сістэмамі.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Wéchselstube f -, -n мяня́льная канто́ра, абме́нны пункт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)