аблы́тванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аблы́тванне
Р. аблы́твання
Д. аблы́тванню
В. аблы́тванне
Т. аблы́тваннем
М. аблы́тванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аблы́тванне ср. опу́тывание; см. аблы́тваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблытваць — аблытаць, аблытвацца — аблытацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)